Blog

W wykończeniu nowoczesnej łazienki giną tradycyjne podziały płaszczyzn. Płytki mogą pokrywać tylko fragmenty ścian. Granica między posadzką i ścianami przestaje być wyraźna. Ściany tracą cokoły, listwy i gzymsy. Nie ma obawy przed pustką i brakiem różnorodności, całe wnętrze może być przyozdobione takim samym materiałem. Liczy się idea i oryginalność. Poszukuje się więc nowych charakterystycznych wzorów, kolorów i powierzchni płytek. Zestawienia mają być kontrastowe. Rozmiary, nietypowe. Jeśli ornament, to taki, który wychodzi z tradycyjnych ram. Płytki ozdobne są stosowane na przemian, mogą nawet zajmować spore płaszczyzny. Awangardowa łazienka nie lubi udawania, awięc wszystkie podróbki kamienia, tapet, tkaniny są raczej niewskazane.

W małych pomieszczeniach, jeśli podłoże pod płytki jest równe i wypoziomowane, a wzór posadzki nie jest zaawansowany, płytki można układać samemu. W przeciwnym razie położenie posadzki lepiej zlecić fachowcowi: docinanie płytek i ich przyklejanie na dużej płaszczyźnie, jest bardzo pracochłonne i wymaga sporego doświadczenia.
Do układania płytek, jak i do ich cięcia, używane są określone narzędzia.
Płytki ceramiczne przytwierdza się do podłoża zaprawą klejową. Fugowanie można rozpocząć dopiero po jej wyschnięciu. Jeśli użyto zwykłej zaprawy, trzeba odczekać dwa dni, a jeśli szybkoschnącej, kilka godzin. Od prawidłowego zrobienia spoin uwarunkowane jest, czy płytki będą mogły się swobodnie deformować. Cienkie płytki, grubości 8-15 mm, można też kłaść na zaprawę klejową, pod warunkiem że podłoże jest bardzo równe.

Płytki ceramiczne kładzione na podłogę to dobrze znana terakota, tradycyjne cotto, a także klinkier. Coraz częściej konkuruje z nimi gres techniczny osiągalny na codzień nie tylko w kolorach beżu i szarości kojarzonych z podłogami galerii handlowych i obiektów użyteczności publicznej.Stylowy design nada podłodze polerowany gres. Prawdziwy renesans przeżywa jednak gres porcelanowy, szczególnie o miłej i ciepłej w dotyku powierzchni satynowej, a także gres szkliwiony.

Mnogość płytek ceramicznych i gresu przyprawia o ból głowy. Jest ich tyle, że każdy, jak się wydaje, może się skusić o ułożenie w swoim domu całkowicie wyjątkowej posadzki. Zwykle do urządzenia łazienki przywiązujemy dużą wagę. Jako najbardziej intymne pomieszczenie jest wyrazem niepowtarzalnego smaku, a często także pomysłowości właścicieli. Tu możemy zaszaleć, wykorzystać swoją kreatywność, zdecydować się na ulubiony styl czy odcień. Glazura, terakota, gres, płytki ceramiczne wszelkich formatów i odcieni, naprawdę mamy w czym szukać. Szukając glazury na ściany i podłogi, pamiętajmy, że styl łazienki tworzą także meble, urządzenia sanitarne i krany. Ściany i podłogę należy potraktować jak tło, obojętne, ściszone, dostosowane do tego, co chcemy wyeksponować. Łazienka może być wyjątkowa dzięki wykończeniu, nawet gdy jej wyposażenie jest . Istotne jest to, aby wybierając płytki, myśleć o całym otoczeniu. Dlatego warto zacząć od decyzji ogólnych.

Klasa ścieralności. Im wyższa, tym bardziej glazura jest wytrzymała na ścieranie. Parametr dobieramy ze względu na intensywność używania posadzki. Jeśli we wnętrzu chodzimy boso lub w miękkich butach, wystarczy I klasa ścieralności. W łazience wymagana będzie II, w przedsionku, holu i kuchni, III albo IV klasa ścieralności.

Płytki podłogowe posiadają odmienne parametry techniczne, trzeba je dostosowywać stosownie do wnętrz. W przypadku płytki podłogowe sporych lub jasnych spoin należy pomyśleć o zagruntowaniu ich odpowiednim preparatem, który zapobiega ich brudzeniu się i wykruszaniu. Płytki ceramiczne zmywa się wodą z detergentem.

Wytrzymałość płytki na plamienie. Płytki bez tej właściwości można zakonserwować. To właściwość ważna w kuchni, łazience, garażu. Warto pamiętać, że używane do czyszczenia płyny i proszki są aktywne chemicznie, więc zwłaszcza w toalecie płytki powinny spełniać ten warunek.

Parametr istotny w łazience, w pokoju gospodarczym, przy zlewozmywaku w kuchni. Zazwyczaj wystarczają płytki ceramiczne o nasiąkliwości do 6%, ale w rejonie mokrej łazienki. Nasiąkliwość. Niską nasiąkliwość oferuje płytkom nieduża porowatość, struktura szkliwa lub impregnat płytki ceramiczne. Najlepiej jednak stosować płytki o nasiąkliwości do 3%.

Do stylowej łazienki wybiera się przede wszystkim odpowiednie wyposażenie: umywalki na postumentach, urządzenia o profilowanych krawędziach, starodawne mosiężne baterie i drewniane meble na ciekawych nóżkach. Cechą stylowej łazienki jest z jednej strony obecność ozdób, z drugiej to, że ornament ma swoje odpowiednie miejsce, pozostaje na drugim planie i nie występuje poza wyznaczone ramy. Zdobienia na płytkach są małe. Dekory nadają się do podkreślania podziałów i zaznaczają krawędzie istotniejszych elementów. Znajdujmy więc płytek o stonowanych wzorach i kolorach. Nie powinny być zbyt duże, mogą być w kilku rozmiarach. W stylowej łazience posadzka jest wyraźnie odmienna niż ściany.

W niedużych pomieszczeniach, jeśli podłoże pod terakotę jest równe i wypoziomowane, a wzór posadzki nie jest zaawansowany, płytki można układać samodzielnie. W przeciwnym razie położenie posadzki lepiej dać glazurnikowi: przycinanie płytek i ich przyklejanie na dużej płaszczyźnie, jest bardzo pracochłonne i wymaga dużego doświadczenia.
Do układania płytek, jak i do ich cięcia, używane są określone przyrządy.
Płytki ceramiczne kładzie się do podłoża zaprawą klejową. Spoinowanie można rozpocząć dopiero po jej wyschnięciu. Jeśli użyto zwykłej zaprawy, trzeba poczekać dwa dni, a jeśli szybkoschnącej, kilka godzin. Od prawidłowego wykonania spoin uzależnione jest, czy kafelki będą mogły się swobodnie deformować. Cienkie płytki, grubości 8-15 mm, można też kłaść na zaprawę klejową, pod warunkiem że podłoże jest bardzo równe.

Wytrzymałość na plamienie. To cecha istotna w kuchni, łazience, garażu. Warto pamiętać, że używane do mycia płyny i proszki są aktywne chemicznie, więc zwłaszcza w łazience płytki powinny spełniać ten warunek. Płytki bez tej właściwości można zakonserwować.

W wykończeniu nowoczesnej łazienki giną tradycyjne podziały płaszczyzn. Płytki mogą pokrywać tylko fragmenty ścian. Granica między podłogą i ścianami przestaje być wyraźna. Ściany tracą cokoły, listwy i gzymsy. Nie ma lęku przed pustką i brakiem różnorodności, całe wnętrze może być przyozdobione takim samym materiałem. Liczy się pomysł i oryginalność. Szuka się więc nowych charakterystycznych wzorów, kolorów i powierzchni płytek. Zestawienia mają być kontrastowe. Rozmiary, nietypowe. Jeśli ornament, to taki, który wychodzi z klasycznych ram. Płytki dekoracyjne są stosowane na przemian, mogą nawet zajmować spore płaszczyzny. Awangardowa łazienka nie lubi udawania, a więc wszystkie imitacje kamienia, tapet, tkaniny są raczej niedozwolone.

Wytrzymałość na szok cieplny. Parametr decydujący o tym, czy płytki są odporne na szybkie ogrzewanie i nagłe studzenie. Ważny w kuchni, gdzie na przykład ciepła kropla tłuszczu może spowodować silne naprężenia, a w efekcie zgięcie płytki.

Płytki zakupione z innej partii materiału mogą się bowiem różnić od poprzednich odcieniem.Płytki podłogowe, bardziej precyzyjnie niż ścienne, powinny być dobierane do pomieszczenia w którym mają zostać przyklejone. Płytki łazienkowe powinno się kupować w ilości co najmniej 10% większej, niż to wynika z wymiarów posadzki. Fachowcy sugerują też, aby po ułożeniu posadzki pozostawić w zapasie około metra kwadratowego płytek z tej samej linii, do ewentualnej wymiany.

Płytki ceramiczne i ich nasiąkliwość. Niską nasiąkliwość daje płytkom niska porowatość, warstwa szkliwa lub impregnat. Parametr ważny w łazience, w pokoju gospodarczym, przy umywalce w kuchni. Często wystarczają płytki o nasiąkliwości do 6%, ale w strefie wilgotnej łazienki najlepiej jednak stosować płytki o nasiąkliwości do 3%.